Lucjan-Stanisław Wadowski Pietrzkiewicz

Pokolenie X

Lucjan-Stanisław Wadowski Pietrzkiewicz był synem Józefa-Kazimierza i Anny z Horodeckich Pietrzkiewiczów. Urodził się 29 wrześniu 1810 roku w majątku Grzymałowszczyna (miesiąc po ślubie rodziców). Ochrzczony został 30 września 1810 roku przez księdza Bartłomieja Biernatowicza w kościele parafialnym w Skopiszkach. Rodzicami chrzestnymi byli Stanisław Pietrzkiewicz (prawdopodobnie dziadek Lucjana-Stanisława) z Aleksandrą Klimowiczową, świadkami byli Franciszek Klimowicz z panną Teodozją (niezidentyfikowaną) Pietrzkiewiczówną. Z czasem miał następujące rodzeństwo: Wawrzyńca-Maurycego, Michalinę, Juliana-Michała, Konstantego-Erazma, Antoniego i Ignacego-Józefa.

Lucjan-Stanisław był żonaty z Kazimierą z Waszkiewiczów. Z małżeństwa tego urodziły się dzieci: Maurycy (*1836), Palmira, Michalina, Karol (*1841), Józef-Feliks (*1842), Konstanty (*1844), Adam-Aleksander (*1848), Antoni-Kacper (*1852), Łucja (*1856), Stanisława (*1856) i Feliksa.

Rezolucją Wileńskiej Szlacheckiej Deputacji Wywodowej z dnia 23 sierpnia 1820 roku został dopisany wraz z braćmi Wawrzyńcem-Maurycym, Julianem-Michałem i Konstantym-Erazmem do rodu Pietrzkiewiczów, a następnie ukazem Heroldii z 10 października 1841 roku nr 11823 został uznany za dziedzicznego szlachcica.

W roku 1834 otrzymał świadectwa od wiłkomierskiego marszałka szlachty z innymi Pietrzkiewiczami, że jest urodzonym szlachcicem, że podatkiem pogłównym nigdy nie był i nie jest objęty.

W dniu 26 maja 1836 roku w Pogirach Lucjan-Stanisław był świadkiem przy chrzcie Longina-Antoniego, syna Antoniego i Marianny z Romanowskich Pietkiewiczów z Żyżm, którego matką chrzestną była Ewa Pietrzkiewiczowa, żoną Roberta-Aleksandra.

Dnia 24 sierpnia 1836 roku we dworze Jotajnie koło Remigoły urodził się jego syn Maurycy. Ochrzczony został 27 września 1836 roku, a ojcem chrzestnym był Tomasz Pietrzkiewicz, zapewne Tomasz-Wiktor, stryj Lucjana-Stanisława.

W dniu 8 września 1840 roku w Pogirach Lucjan Pietrzkiewicz z Józefą Włodecką trzymał do chrztu Józefa, syna Felicjana i Anieli z Sawickich Jałowieckich z Kirkuciów.

Dnia 5 stycznia 1841 roku w Kirkuciach narodził się drugi syn Lucjana-Stanisława, Karol. Ochrzczony został w Pogirach 6 stycznia tegoż roku.

Ponieważ Lucjan pojawia się w metrykach pogirskich, można przypuszczać, iż przez jakiś czas mógł być domownikiem Michała-Dominika Pietrzkiewicza w Kirkuciach.

Pod koniec 1842 roku, Lucjan-Stanisław już przebywał w okolicy Piotrowszczyzny, bowiem 1 listopada tego roku w kościele parafialnym w Aleksandrowie ochrzczony został jego syn Józef-Feliks, którego ojcem chrzestnym został Józef Pietrzkiewicz, zapewne ojciec Lucjana, a dziadek Józefa-Feliksa.

Dnia 20 czerwca 1843 roku w Aleksandrowie Kazimiera Pietrzkiewiczowa, żona Lucjana, została matką chrzestną Feliksa-Tadeusza, syna Ignacego i Grazyldy z Sikorskich Stefanowiczów z Aleksandrowa. Lucjan-Stanisław był świadkiem. Dnia 4 września 1843 roku Lucjan Pietrzkiewicz był świadkiem chrztu Jana-Lucjana, syna Józefa i Ewy z Nowickich Żylińskich z Aleksandrowa.

W grudniu 1843 roku Lucjan-Stanisław jest ponownie w Pogirach i 24 grudnia trzyma do chrztu Tomasza-Józefa, syna Felicjana i Anieli z Sawickich Jałowieckich z Kirkuciów.

A w styczniu 1844 roku w Aleksandrowie Kazimiera Pietrzkiewiczowa, być może żona Lucjana-Stanisława została matką chrzestną Bogusława, syna Kazimierza i Marianny z Boynickich Marcinkiewiczów z Aleksandrowa. A już w 4 marca 1844 r. ponownie Kazimiera Pietrzkiewiczowa zostaje matką chrzestną Kazimierza, syna Wincentego i Julii z Miecznikowskich Porzeckich z zaścianka Pietkuszki. W 1844 roku Lucjan-Stanisław został wymieniony jako rządca majątku Biełuszki uszpolskiej parafii powiatu wiłkomirskiego. Dnia 6 stycznia 1846 roku urodziła się w Bugiszkach, parafia Sudejki (Sudeikiai) Łucja, córka Lucjana-Stanisława i Kazimiery Pietrzkiewiczów. Ochrzczona została "z wody" przez Barbarę Moniewiczową.

W 1848 roku był z rodziną na Żmudzi, dokąd podążył za swoim bratem Wawrzyńcem-Maurycym. Dnia 4 marca 1848 roku w kościele parafialnym w Tryszkach ks. Teodor Rymgajło ochrzcił Adama-Aleksandra, syna Lucjana i Kazimiery z domu Waszkiewicz Pietrzkiewiczów, urodzonego dnia 29 lutego rano bieżącego 1848 roku już w myzie Tryszki w tejże parafii. Dnia 27 listopada 1849 roku w kościele parafialnym w Tryszkach Kazimiera, żona Lucjana została matką chrzestną Ignacego-Gerarda, syna Wawrzyńca-Maurycego i Julii z Rudnickich Pietrzkiewiczów.

Dnia 11 kwietnia 1850 roku Lucjan-Stanisław Pietrzkiewicz wystąpił z wnioskiem do telszewskiego marszałka szlachty o dołączenie synów: Maurycego, Karola i Józefa-Feliksa do rodu Pietrzkiewiczów, jednocześnie wnioskując o ich przyjęcie w poczet wychowanków Połockiego Korpusu Kadetów.

Kowieńska Szlachecka Deputacja Wywodowa postanowieniem z 18 czerwca 1851 roku, dołączyła ww. synów Lucjana-Stanisława do rodu Pietrzkiewiczów.

W 1854 roku Lucjan-Stanisław był świadkiem chrztu bratanicy, Marii-Jadwigi, córki Wawrzyńca-Maurycego.

Dnia 16 października 1856 roku w Tryszkach ochrzczona przez ks. Adolfa Dowgiałłę została Łucja, córka Lucjana i Kazimiery z Waszkiewiczów Pietrzkiewiczów, urodzona 6 stycznia 1846 roku w myzie (dworze) Bugiszki w parafii Sudejki.

Tryszki. Dnia 15 kwietnia 1862 roku wikariusz ks. Jan Kasperowicz ochrzcił Jadwigę-Olimpię, córkę Maurycego-Wawrzyńca i Julii z Rudnickich Pietrzkiewiczów. Rodzicami chrzestnymi było 14 mieszanych, chłopsko-szlacheckich par. Wśród nich Lucjan-Stanisław, s. Józefa-Kazimierza z Anną Jokšaitė.

W styczniu 1863 roku wybuchło powstanie styczniowe. Brak jest informacji o formie udziału Lucjana-Stanisława w powstaniu. Nie wiadomo, czy należał do oddziału Jana Staniewicza, który 21 maja 1863 roku koło Tryszek stoczył potyczkę z Moskalami, w której zginął jego syn Józef-Feliks, a także jego bratanek Józef-Jakub, syn Wawrzyńca-Maurycego. Niemniej po upadku powstania Lucjan-Stanisław z bratem Wawrzyńcem-Maurycym zostali zesłani do Tobolska w zachodniej Syberii. Ponadto w ramach represji carat skonfiskował 2/7 majątku w rodzinnej Piotrowszczyźnie.

W 1866 roku najstarszy syn Lucjana, dr med. Maurycy na mocy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych mianowany został pełniącym obowiązki chirurga Tobolskiego Urzędu Lekarskiego. Nominacja ta chyba nie była przypadkiem, gdyż jego ojciec Lucjan-Stanisław i stryj Wawrzyniec-Maurycy zostali za udział w powstaniu styczniowym zesłani właśnie do Tobolska.

W styczniu 1869 roku w Tobolsku Lucjan-Stanisław został ojcem chrzestnym swojego wnuka, Józefa-Andrzeja, syna Maurycego. W ceremonii jako świadek uczestniczyła Kazimiera Pietrzkiewiczowa, zapewne żona Lucjana-Stanisława. Można z tego wnioskować, że towarzyszyła mu na zesłaniu. W grudniu 1869 roku w Tobolsku był świadkiem chrztu drugiego wnuka, Kazimierza-Floriana, syna Maurycego, a w październiku 1871 roku, w Tobolsku uczestniczył w ceremonii chrztu trzeciego wnuka, Michała-Ottona, syna Maurycego.

Około 1873 roku Lucjan powrócił z zesłania do Kurlandii, gdzie zakupił za kwotę 3 tys. rubli od dr Augusta von Oettingen majątek ziemski w Kalkunach koło Dźwińska, zwany później Malinówką.

Lucjan-Stanisław zmarł 26 maja 1880 roku i jest pochowany wraz z żoną Kazimierą z Waszkiewiczów w grobowcu rodzinnym na rzymsko-katolickim cmentarzu parafialnym w Łałkiesie (Lauces), na przedmieściach Dźwińska (Daugavpils) na Łotwie.