Raport Wileńskiej Deputacji Wywodowej z 26 lutego 1844 r.
Druga Ekspedycja Heroldii w związku z przesłanym pismem z dnia 5 lutego 1835 roku do Pierwszej Ekspedycji Heroldii dokumentów o pochodzeniu, przedłożonych Wileńskiemu Zarządowi Gubernialnemu w sprawie nagrodzeniem wyższą rangą oficerską kancelisty Hermenegilda10030 Pietrzkiewicza, syna Onufrego09030, zwróciła się z prośbą do Wileńskiej Deputacji Wywodowej Szlacheckiej o powiadomienie, czy można Hermenegilda10030 Pietrzkiewicza na podstawie tych dokumentów zaliczyć do stanu szlacheckiego.
Wileńska Deputacja Wywodowa Szlachecka w odpowiedzi na pismo Drugiej Ekspedycji Heroldii przesłała krótki opis dokumentów o rodzie Pietrzkiewiczów, z których między inymi widać:
że Piotr Pietrzkiewicz02010 w 1532 roku otrzymał od Butkiewiczów ziemię Radkowszczyznę w majątku Wadwy, z użytkami i przynależnościami; że on i Butkiewicze zakończyli w 1583 roku spór o dwór Radkowszczyzna, odstąpiony Piotrowi Pietrzkiewiczowi przez ojca Butkiewiczów jeszcze w 1571 roku i że oni Butkiewicze zobowiązali się nie rościć żadnych praw do tego dworu;
że Piotr Pietrzkiewicz02010 swój majątek zapisał synowi swojemu w 1584 roku;
że Woyciech03010 Pietrzkiewicz miał majątek Radkowszczyzna z włościanami i przynależnościami; że w 1631 roku nabył od Bohusza cześć ziemi zagarniętej z majątku Wadwy Radkowszczyzny i że Wojciech swoje dobra odstąpił synom w 1632 roku;
że Samuel04020 i Krzysztof04010 Pietrzkiewiczowie mieli majątek Wadwy z włościanami i przynależnościami, że Samuel wymieniony był w opisie inwentarzowym z 1635 roku, podpisanym przez Wojciecha, że dobra Wadwy z włościanami dostały się jemu Samuelowi od ojca Wojciecha po podziale z bratem Krzysztofem;
że Gabriel05070, syn Samuela04020 oddał żonie Reginie w 1660 roku w użytkowanie dobra Wadwy z włościanami i przynależnościami i że testamentem z 1668 roku zapisał żonie Reginie w dożywocie, a synowi Krzysztofowi06150 w wieczne władanie dobra Wadwy z przynależnościami;
że Krzysztof06150, syn Gabriela05070 po uzyskaniu pełnoletności odzyskał w 1699 roku dobra Wadwy od matki Reginy, zamężnej z Tyszką, że w 1703 roku wziął w dzierżawę folwark Wadwy z przynależnościami od Daniela05010 Pietrzkiewicza, że od 1717 roku zarządzał oddanymi mu w dzierżawę przez Puzynów wsiami Mozdejki i Kiepury, że otrzymał posag swojej żony Barbary od szwagra, Klicnera;
że Tobiasz-Hieronim07170, syn Krzysztofa06150 w 1733 roku nabył od Cerackiego jego dobra Wadwy ze wsiami Wiergucie, Stukany i Grudzie z włościanami, że w 1736 roku oddał żonie swojej Agnieszce we władanie wymienione dobra, że w 1737 roku zerwał z Kryszonem umowę na dzierżawę dóbr Zabłoć, które to dobra miał po ojcu Krzysztofie06150 i że testamentem z 1740 roku zapisał bratu swojemu Wincentemu07130 i jego potomkom, pozostałą mu w spadku po ojcu Krzysztofie i po rozdziale z bratem ojcowiznę Wadwy z włościanami i przynależnościami;
że Wincenty07130 syn Krzysztofa06150 w 1730 roku nabył od Szołkowskich czwartą część ich dóbr Pomusze i pustkowia we wsiach Garbianach i Fiedorach z włościanami i przynależnościami, że on, miecznik inflancki w tymże 1730 roku nabył od Szołkowskiego czwartą część jego dóbr Pornusze, obejmującą wsie Szukciszki, Szyły, Gorbiany i Majdeny z włościanami i przynależnościami, że w 1738 roku nabył od Strydeyki Szablewicza jego czwartą część dóbr Pomusze, Kosankiszek, Dziewiałtowa i wsi Szukciszek z włościanami, że w 1738 roku zerwał umowę z Wittenem, który dzierżawił dobra Skopiszki prawem od Krzysztofa06150 Pietrzkiewicza, że w 1743 roku nabył od Piotra06110 Pietrzkiewicza połowę dóbr Wadw z przynależnościami, które sprzedał Świrskiemu wraz z ojcowskim majątkiem Wadwy ze wsiami i tamtejszymi włościanami, pozostałym mu po bracie Tobiaszu07170 w tymże 1744 roku;
że Józef08280 Pietrzkiewicz, syn Wincentego07130 z matką Ewą w 1753 roku wziął w dzierżawę od Ślepścia dobra Szekszna [Szetekszna?] z włościanami, w 1759 roku został wybrany deputatem do Głównego Trybunału Litewskiego, w 1760 roku dał swojej matce Ewie dożywotnie prawo zamieszkiwania w swoich dobrach Pomusze otrzymanych w spadku po ojcu Wincentym07130 i w folwarku Szyły, w 1780 roku nabył od Rusela jego dobra Pomusze, Szukciszki, Dowgirdowszczyznę ze wsią Fiedory, że w 1792 roku ustąpił synowi Adamowi-Janowi09340, nadwornemu podkomorzemu i mierniczemu wiłkomierskiemu pozostałe mu po ojcu Wincentym07130 dobra Pomusze z folwarkami Szyły i Troki, a także z wsiami Szukciszki, Pomusze, Garbiany i inne wraz z włościanami;
że Adam-Jan09340 Pietrzkiewicz, rotmistrz wiłkomierski w 1790 roku wybrany był deputatem do Głównego Trybunału Litewskiego, że on, podkomorzy Dworu polskiego w 1792 roku został mianowany rotmistrzem parafii traupiańskiej przez chorążego i generalnego pułkownika wiłkomierskiego powiatu Paca Pomaranckiego;
że Adam-Jan09340, syn Józefa08280, Marcin-Stanisław10220, syn Adama-Jana Pietrzkiewiczowie mają dobra Pomusze, w których po ostatniej rewizji [1816 r.] okazało się 91 dusz płci męskiej;
że Kazimierz05020 Pietrzkiewicz, syn Krzysztofa[ID301] w 1671 roku oddał w dzierżawę Hrehorowiczom nabyty zaścianek Dziewianiszki przynależny do dóbr Wadw;
że Albrecht05040 Pietrzkiewicz w 1671 roku sprzedał bratu Kazimierzowi05020 pozostałe mu po ojcu Krzysztofie04010 i po rozdziale z braćmi, dobra Wadwy;
że Kazimierz05020 Pietrzkiewicz, syn Krzysztofa[ID301] w 1683 roku nadał synowi Teofilowi06070 czwartą część folwarku Dziewianiszki, pozostałą mu po ojcu Krzysztofie04010 i rozdziale z rodzonymi braćmi Konstantym05030, Danielem05010 i Albrechtem05040;
że Teofil06070 Pietrzkiewicz, syn Kazimierza05020 w 1700 roku władał oddanym mu przez Daniela05010 Pietrzkiewicza w dzierżawę folwarkiem Wadwy z przynależnościami, a w 1703 roku wszedł w jego posiadanie, że w 1683 roku dał ojcu Kazimierzowi05020 zobowiązanie, że folwark Wadwy dany mu przez niego do czasu ożenku, zwróci w części po ożenku i że zadowoli się pozostałą częścią;
że Marianna07020 i Anna07030 z Pietrzkiewiczów Kontrymowiczowe w 1730 roku zostały skwitowane przez brata swego Kazimierza07010 i zrzekły się wszelkich pretensji do majątku jego Dziewianiszek;
że Józef06060 Pietrzkiewicz syn Kazimierza05020 w 1738 roku oddał bratankowi Kazimierzowi07010 50 holenderskich talarów, które był winien jego ojcu Teofilowi06070, że w 1744 roku zapisał Kontrymowiczom pozostałą mu w spadku po ojcu Kazimierzu05020 cześć dóbr Wadw;
że Kazimierz07010 syn Teofila06070 Pietrzkiewicz w 1749 roku sprzedał Tupalskim odziedziczony po ojcu Teofilu folwark Dziewianiszki z Chłopską Pustoszą i z przynależnościami, nie zostawiając niczego sobie ani następcom swoim; że on uzyskał w 1751 roku świadectwo od Ślepścia, że Józef06060 Pietrzkiewicz, stryj jego zapisał wszystko jemu Kazimierzowi07010 i że ten testament jest wiarygodny;
że Kazimierz Pietrzkiewicz zapisał w 1766 roku synowi swojemu Stefanowi[!] 80 holenderskich talarów;
że żona Jerzego07080 Pietrzkiewicza testamentem z 1778 roku zapisała córkom Ewie08090 i Bogumile (ma 20 lat)08080 po 90 talarów holenderskich w dyspozycji jej syna Stanisława do oddania im przy zamążpójściu;
że Antoni-Trojan08010 syn Kazimierza07010 Pietrzkiewicz w 1764 roku nabył od Michała08020 Pietrzkiewicza cztery chłopskie pustosze; że on w 1782 roku sprzedał Kościałkowskiemu odziedziczony po rodzicach rodzinny folwark Wadwy z poddanymi włościanami i z przynależnościami, nie zostawiając niczego sobie ani następcom swoim; że brat jego Józef08030 w 1792 roku zrzekł się wszelkich pretensji do majątku ruchomego pozostałego po ich ojcu Kazimierzu i wyjaśnił, że ojciec ich po sprzedaniu ojcowskiego majątku Wadwy nabył folwark Jakuny i sprzedawszy ten ostatni zarządzał wydzierżawionym majątkiem Ratokiszki; że on z synami Onufrym-Janem09030 i Michałem-Dominikiem09020 po rewizji 1796 roku posiadał poddanych włościan w folwarku Bokony i zamieszkiwał w tym folwarku; że on w 1798 roku darował synowi Józefowi09010 Bokony-Poabele z włościanami, a syna Onufrego-Jana09030 spłacił gotówką;
że Onufry-Jan09030 Pietrzkiewicz w latach 1792 i 1794 przez chorążego i generalnego pułkownika wiłkomierskiego powiatu Paca Pomaranckiego i komendanta tegoż powiatu generał majora Morykoniego mianowany rotmistrzem parafii wadakliańskiej; w 1794 roku uzyskał 5 dni urlopu rozkazem generała majora i komendanta wiłkomierskiego powiatu Morykoniego; w 1804 roku otrzymał od żony swojej zapis na jej dobra Szwadziuki ze wsiami i z włościanami, po jej ojcu pozostałe; że w 1805 roku nabył od Ordyńca dobra Żyżmy ze wsiami Użerajcie i Ławkogole z włościanami; że on, były mierniczy sadu wiłkomierskiego w 1834 roku podał do upickiego sądu powiatowego oświadczenie o tym, że u niego spłonął w tym powiecie dom z znajdującymi się w nim różnymi dokumentami;
że Józef-Kazimierz09150 syn Stanisława08070 z synem Ignacym-Józefem10160 Pietrzkiewiczowie otrzymali świadectwo marszałka szlachty powiatu wiłkomierskiego w 1834 roku, że są urodzonymi szlachcicami i podatkiem pogłównym nie byli i nie są objęci;
że Antoni10150 syn Józefa09150 oraz Piotr10170 i Antoni10180, synowie Tomasza09180 Pietrzkiewiczowie uznani byli za szlachtę orzeczeniem wileńskiej Deputacji Wywodowej Szlacheckiej w 1832 roku, a ich ojcowie Józef-Kazimierz09150 i Tomasz-Wiktor09180 Pietrzkiewiczowie uznani za szlachtę byli w 1806 roku;
że Alfons-Michał10050 i Michał-Władysław10060, synowie Onufrego09030 Pietrzkiewiczowie uznani byli za szlachtę orzeczeniem wileńskiej Deputacji Wywodowej Szlacheckiej w 1828 roku, a Stanisław10090 syn Wincentego09110 oraz Lucjan10100, Konstanty10140, Antoni10150 i Ignacy10160 synowie Józefa09150 Pietrzkiewiczowie uznani zostali orzeczeniem w 1834 roku;
że Stanisław08070 syn Jerzego07080 Pietrzkiewicz część dóbr Wadw pozostałych mu po rodzicach sprzedał Klimowiczowi w 1781 roku; po rewizji w 1795 roku Stanisław08070 syn Jerzego07080, Józef09150 i Tomasz09180 synowie Stanisława08070 Pietrzkiewiczowie wykazani w liczbie szlachty wiłkomierskiego powiatu w dzierżawionym od Morykoniego majątku Grzymałowszczyzna, a po rewizji 1816 roku wykazani ponadto byli Wincenty09110 syn Stanisława08070 oraz Lucjan10100 syn Józefa09150 Pietrzkiewiczowie;
że Wincenty09110, Józef09150 i Tomasz09180 synowie Stanisława08070, Onufry-Jan09030 syn Antoniego08010, Marcin-Stanisław10220 syn Adama-Jana09340, Stanisław10090 syn Wincentego09110, Lucjan10100, Konstanty10140 i Antoni10150 synowie Józefa09150, Piotr10170 i Antoni10180 synowie Tomasza09180, Robert-Aleksander10020, Alfons-Michał10050 i Michał-Władysław10060 synowie Onufrego09030 Pietrzkiewiczowie otrzymali świadectwo marszałka szlachty powiatu wiłkomierskiego w 1834 roku, że pochodzą ze szlachty, podatkiem pogłównym nie byli i nie są objęci, i że władają nieruchomościami z poddanymi włościanami, z których 23 jest w Pomuszu, 22 w Bokonach i 20 w Grzymałowszczyźnie, i że uczestniczą w szlacheckich wyborach;
że Józef08280 syn Wincentego07130, Adam-Jan09340 syn Józefa08280, Marcin-Stanisław10220 syn Adama-Jana09340 Pietrzkiewiczowie orzeczeniem wileńskiej izby skarbowej, na podstawie rewizji z 1796 i 1816 roku posiadali w trzech folwarkach i 10 wsiach męskich dusz 155, żyli w powiecie wiłkomrerskim i służyli: Józef08280 syn Wincentego07130 Pietrzkiewicz od 1759 do 1760 był deputatem ławnikiem sądu w Mińsku i w Wilnie, Adam-Jan09340 syn Józefa08280 Pietrzkiewicz był od 1791 roku deputatem do Głównego Trybunału Litewskiego w Grodnie, po zakończeniu urzędowania był wybrany do Trybunału Duchownego[?] w Wilnie, a w 1795 roku wybrany komisarzem granicznego sądu wiłkomierskiego powiatu, w 1816 roku wybrany rotmistrzem powiatu wiłkomierskiego;
że Onufry-Jan09030 syn Antoniego08010, Robert-Aleksander10020, Hermenegildy10030, Alfons10050 i Michał10060 synowie Onufrego09030, Michał09020 syn Antoniego08010 oraz Władysław10010 syn Michała09020 Pietrzkiewiczowie otrzymali świadectwa: wiłkomierskiego powiatowego marszałka szlachty z 1832 i 1839 roku, że wywodzą się z szlachty, podatkiem pogłównym, do stanu mieszczańskiego i jednodworców nie byli i nie są zaliczeni i że po ostatnim spisie ludności zapisani byli w liczbie szlachty powiatu wiłkomierskiego i wniesieni byli do rejestru szlachty;
Heroldia po rozpatrzeniu wszystkich wyżej opisanych dokumentów rezolucją z 22 kwietnia 1835 roku uznała je niedostatecznymi dla potwierdzenia tego rodu w szlachectwie, dlatego że nie przedstawiono aktów wyprzedaży z rąk rodu majątków Wadwy i Dziewianiszek i że nie było informacji, do której klasy ludności ród ten zaliczony po rewizji 1795 roku i w następnych, o czym powiadomiono II Ekskursję Heroldii i dano znać ukazem Wileńskiej Deputacji Szlacheckiey. Za tym Inspektorski Departament Ministerstwa Wojny pismem z dnia 9 grudnia 1835 roku o nr 14029 przesłał dokumenty o pochodzeniu wstępującego do służby wojskowej niedorostka Alfonsa10050 Pietrzkiewicza i prosił po rozpatrzeniu tych dokumentów powiadomić Departament czy można go zaliczyć do Szlachty?
Heroldia po wysłuchaniu tego pisma 3 lutego 1836 roku powiadomiła Inspektorski Departament o ustanowionej, wyżej podanej rezolucji 29 maja tegoż roku. Po czym Inspektorski Departament pismem z 24 sierpnia 1836 o nr 10581 przesłał dokumenty o pochodzeniu Alfonsa-Michała10050 Pietrzkiewicza i powtórnie prosił powiadomić czy należy jego, Alfonsa-Michała10050 Pietrzkiewicza zaliczyć do szlachty?
Heroldia po wysłuchaniu tego pisma 5 października 1836 roku stwierdziła, że jak dowody o pochodzeniu Hermenegilda10030 Pietrzkiewicza, rodzonego brata Alfonsa-Michała10050 Pietrzkiewicza były przez Heroldię rozpatrywane i uznane za niedostateczne. Uzupełniających dowodów nie przedstawiono i nie należy wydawać opinii o prawach do szlachectwa.
Po czym Wileńska Deputacja Szlachecka raportem z 3 września 1838 roku za nr 1506 przedstawiła dokumenty na [nieczytelne] latorośl, pochodzącego od [nieczyt.] dokumenty te [nieczyt.] wyżej. Za tym wspomniana Deputacja dwoma raportami z 27 lutego i 31 maja 1840 roku za nr 275 i 854 przedstawiła w następstwie ukazu Heroldii z 25 lipca 1835 roku za nr 8324 uzupełniające dokumenty o szlachectwie Pietrzkiewiczów, które to dokumenty opisano wyżej. Za tem Heroldia dopatrzyła, że w dziele tym znajdują się zapisy niepoświadczone zgodnie z Ukazem 4 stycznia 1840 roku i odesłała całe dzieło Ukazem 19 września 1840 roku za nr 10450 do Wileńskiej Deputacji Szlacheckiej dla poświadczenia. W następstwie czego Deputacja Szlachecka raportem z 26 lutego 1844 roku za nr 496 przedstawiło dzieło z poświadczonymi wypisami.
(RPAH)
Wileńska Deputacja Wywodowa Szlachecka w odpowiedzi na pismo Drugiej Ekspedycji Heroldii przesłała krótki opis dokumentów o rodzie Pietrzkiewiczów, z których między inymi widać:
że Piotr Pietrzkiewicz02010 w 1532 roku otrzymał od Butkiewiczów ziemię Radkowszczyznę w majątku Wadwy, z użytkami i przynależnościami; że on i Butkiewicze zakończyli w 1583 roku spór o dwór Radkowszczyzna, odstąpiony Piotrowi Pietrzkiewiczowi przez ojca Butkiewiczów jeszcze w 1571 roku i że oni Butkiewicze zobowiązali się nie rościć żadnych praw do tego dworu;
że Piotr Pietrzkiewicz02010 swój majątek zapisał synowi swojemu w 1584 roku;
że Woyciech03010 Pietrzkiewicz miał majątek Radkowszczyzna z włościanami i przynależnościami; że w 1631 roku nabył od Bohusza cześć ziemi zagarniętej z majątku Wadwy Radkowszczyzny i że Wojciech swoje dobra odstąpił synom w 1632 roku;
że Samuel04020 i Krzysztof04010 Pietrzkiewiczowie mieli majątek Wadwy z włościanami i przynależnościami, że Samuel wymieniony był w opisie inwentarzowym z 1635 roku, podpisanym przez Wojciecha, że dobra Wadwy z włościanami dostały się jemu Samuelowi od ojca Wojciecha po podziale z bratem Krzysztofem;
że Gabriel05070, syn Samuela04020 oddał żonie Reginie w 1660 roku w użytkowanie dobra Wadwy z włościanami i przynależnościami i że testamentem z 1668 roku zapisał żonie Reginie w dożywocie, a synowi Krzysztofowi06150 w wieczne władanie dobra Wadwy z przynależnościami;
że Krzysztof06150, syn Gabriela05070 po uzyskaniu pełnoletności odzyskał w 1699 roku dobra Wadwy od matki Reginy, zamężnej z Tyszką, że w 1703 roku wziął w dzierżawę folwark Wadwy z przynależnościami od Daniela05010 Pietrzkiewicza, że od 1717 roku zarządzał oddanymi mu w dzierżawę przez Puzynów wsiami Mozdejki i Kiepury, że otrzymał posag swojej żony Barbary od szwagra, Klicnera;
że Tobiasz-Hieronim07170, syn Krzysztofa06150 w 1733 roku nabył od Cerackiego jego dobra Wadwy ze wsiami Wiergucie, Stukany i Grudzie z włościanami, że w 1736 roku oddał żonie swojej Agnieszce we władanie wymienione dobra, że w 1737 roku zerwał z Kryszonem umowę na dzierżawę dóbr Zabłoć, które to dobra miał po ojcu Krzysztofie06150 i że testamentem z 1740 roku zapisał bratu swojemu Wincentemu07130 i jego potomkom, pozostałą mu w spadku po ojcu Krzysztofie i po rozdziale z bratem ojcowiznę Wadwy z włościanami i przynależnościami;
że Wincenty07130 syn Krzysztofa06150 w 1730 roku nabył od Szołkowskich czwartą część ich dóbr Pomusze i pustkowia we wsiach Garbianach i Fiedorach z włościanami i przynależnościami, że on, miecznik inflancki w tymże 1730 roku nabył od Szołkowskiego czwartą część jego dóbr Pornusze, obejmującą wsie Szukciszki, Szyły, Gorbiany i Majdeny z włościanami i przynależnościami, że w 1738 roku nabył od Strydeyki Szablewicza jego czwartą część dóbr Pomusze, Kosankiszek, Dziewiałtowa i wsi Szukciszek z włościanami, że w 1738 roku zerwał umowę z Wittenem, który dzierżawił dobra Skopiszki prawem od Krzysztofa06150 Pietrzkiewicza, że w 1743 roku nabył od Piotra06110 Pietrzkiewicza połowę dóbr Wadw z przynależnościami, które sprzedał Świrskiemu wraz z ojcowskim majątkiem Wadwy ze wsiami i tamtejszymi włościanami, pozostałym mu po bracie Tobiaszu07170 w tymże 1744 roku;
że Józef08280 Pietrzkiewicz, syn Wincentego07130 z matką Ewą w 1753 roku wziął w dzierżawę od Ślepścia dobra Szekszna [Szetekszna?] z włościanami, w 1759 roku został wybrany deputatem do Głównego Trybunału Litewskiego, w 1760 roku dał swojej matce Ewie dożywotnie prawo zamieszkiwania w swoich dobrach Pomusze otrzymanych w spadku po ojcu Wincentym07130 i w folwarku Szyły, w 1780 roku nabył od Rusela jego dobra Pomusze, Szukciszki, Dowgirdowszczyznę ze wsią Fiedory, że w 1792 roku ustąpił synowi Adamowi-Janowi09340, nadwornemu podkomorzemu i mierniczemu wiłkomierskiemu pozostałe mu po ojcu Wincentym07130 dobra Pomusze z folwarkami Szyły i Troki, a także z wsiami Szukciszki, Pomusze, Garbiany i inne wraz z włościanami;
że Adam-Jan09340 Pietrzkiewicz, rotmistrz wiłkomierski w 1790 roku wybrany był deputatem do Głównego Trybunału Litewskiego, że on, podkomorzy Dworu polskiego w 1792 roku został mianowany rotmistrzem parafii traupiańskiej przez chorążego i generalnego pułkownika wiłkomierskiego powiatu Paca Pomaranckiego;
że Adam-Jan09340, syn Józefa08280, Marcin-Stanisław10220, syn Adama-Jana Pietrzkiewiczowie mają dobra Pomusze, w których po ostatniej rewizji [1816 r.] okazało się 91 dusz płci męskiej;
że Kazimierz05020 Pietrzkiewicz, syn Krzysztofa[ID301] w 1671 roku oddał w dzierżawę Hrehorowiczom nabyty zaścianek Dziewianiszki przynależny do dóbr Wadw;
że Albrecht05040 Pietrzkiewicz w 1671 roku sprzedał bratu Kazimierzowi05020 pozostałe mu po ojcu Krzysztofie04010 i po rozdziale z braćmi, dobra Wadwy;
że Kazimierz05020 Pietrzkiewicz, syn Krzysztofa[ID301] w 1683 roku nadał synowi Teofilowi06070 czwartą część folwarku Dziewianiszki, pozostałą mu po ojcu Krzysztofie04010 i rozdziale z rodzonymi braćmi Konstantym05030, Danielem05010 i Albrechtem05040;
że Teofil06070 Pietrzkiewicz, syn Kazimierza05020 w 1700 roku władał oddanym mu przez Daniela05010 Pietrzkiewicza w dzierżawę folwarkiem Wadwy z przynależnościami, a w 1703 roku wszedł w jego posiadanie, że w 1683 roku dał ojcu Kazimierzowi05020 zobowiązanie, że folwark Wadwy dany mu przez niego do czasu ożenku, zwróci w części po ożenku i że zadowoli się pozostałą częścią;
że Marianna07020 i Anna07030 z Pietrzkiewiczów Kontrymowiczowe w 1730 roku zostały skwitowane przez brata swego Kazimierza07010 i zrzekły się wszelkich pretensji do majątku jego Dziewianiszek;
że Józef06060 Pietrzkiewicz syn Kazimierza05020 w 1738 roku oddał bratankowi Kazimierzowi07010 50 holenderskich talarów, które był winien jego ojcu Teofilowi06070, że w 1744 roku zapisał Kontrymowiczom pozostałą mu w spadku po ojcu Kazimierzu05020 cześć dóbr Wadw;
że Kazimierz07010 syn Teofila06070 Pietrzkiewicz w 1749 roku sprzedał Tupalskim odziedziczony po ojcu Teofilu folwark Dziewianiszki z Chłopską Pustoszą i z przynależnościami, nie zostawiając niczego sobie ani następcom swoim; że on uzyskał w 1751 roku świadectwo od Ślepścia, że Józef06060 Pietrzkiewicz, stryj jego zapisał wszystko jemu Kazimierzowi07010 i że ten testament jest wiarygodny;
że Kazimierz Pietrzkiewicz zapisał w 1766 roku synowi swojemu Stefanowi[!] 80 holenderskich talarów;
że żona Jerzego07080 Pietrzkiewicza testamentem z 1778 roku zapisała córkom Ewie08090 i Bogumile (ma 20 lat)08080 po 90 talarów holenderskich w dyspozycji jej syna Stanisława do oddania im przy zamążpójściu;
że Antoni-Trojan08010 syn Kazimierza07010 Pietrzkiewicz w 1764 roku nabył od Michała08020 Pietrzkiewicza cztery chłopskie pustosze; że on w 1782 roku sprzedał Kościałkowskiemu odziedziczony po rodzicach rodzinny folwark Wadwy z poddanymi włościanami i z przynależnościami, nie zostawiając niczego sobie ani następcom swoim; że brat jego Józef08030 w 1792 roku zrzekł się wszelkich pretensji do majątku ruchomego pozostałego po ich ojcu Kazimierzu i wyjaśnił, że ojciec ich po sprzedaniu ojcowskiego majątku Wadwy nabył folwark Jakuny i sprzedawszy ten ostatni zarządzał wydzierżawionym majątkiem Ratokiszki; że on z synami Onufrym-Janem09030 i Michałem-Dominikiem09020 po rewizji 1796 roku posiadał poddanych włościan w folwarku Bokony i zamieszkiwał w tym folwarku; że on w 1798 roku darował synowi Józefowi09010 Bokony-Poabele z włościanami, a syna Onufrego-Jana09030 spłacił gotówką;
że Onufry-Jan09030 Pietrzkiewicz w latach 1792 i 1794 przez chorążego i generalnego pułkownika wiłkomierskiego powiatu Paca Pomaranckiego i komendanta tegoż powiatu generał majora Morykoniego mianowany rotmistrzem parafii wadakliańskiej; w 1794 roku uzyskał 5 dni urlopu rozkazem generała majora i komendanta wiłkomierskiego powiatu Morykoniego; w 1804 roku otrzymał od żony swojej zapis na jej dobra Szwadziuki ze wsiami i z włościanami, po jej ojcu pozostałe; że w 1805 roku nabył od Ordyńca dobra Żyżmy ze wsiami Użerajcie i Ławkogole z włościanami; że on, były mierniczy sadu wiłkomierskiego w 1834 roku podał do upickiego sądu powiatowego oświadczenie o tym, że u niego spłonął w tym powiecie dom z znajdującymi się w nim różnymi dokumentami;
że Józef-Kazimierz09150 syn Stanisława08070 z synem Ignacym-Józefem10160 Pietrzkiewiczowie otrzymali świadectwo marszałka szlachty powiatu wiłkomierskiego w 1834 roku, że są urodzonymi szlachcicami i podatkiem pogłównym nie byli i nie są objęci;
że Antoni10150 syn Józefa09150 oraz Piotr10170 i Antoni10180, synowie Tomasza09180 Pietrzkiewiczowie uznani byli za szlachtę orzeczeniem wileńskiej Deputacji Wywodowej Szlacheckiej w 1832 roku, a ich ojcowie Józef-Kazimierz09150 i Tomasz-Wiktor09180 Pietrzkiewiczowie uznani za szlachtę byli w 1806 roku;
że Alfons-Michał10050 i Michał-Władysław10060, synowie Onufrego09030 Pietrzkiewiczowie uznani byli za szlachtę orzeczeniem wileńskiej Deputacji Wywodowej Szlacheckiej w 1828 roku, a Stanisław10090 syn Wincentego09110 oraz Lucjan10100, Konstanty10140, Antoni10150 i Ignacy10160 synowie Józefa09150 Pietrzkiewiczowie uznani zostali orzeczeniem w 1834 roku;
że Stanisław08070 syn Jerzego07080 Pietrzkiewicz część dóbr Wadw pozostałych mu po rodzicach sprzedał Klimowiczowi w 1781 roku; po rewizji w 1795 roku Stanisław08070 syn Jerzego07080, Józef09150 i Tomasz09180 synowie Stanisława08070 Pietrzkiewiczowie wykazani w liczbie szlachty wiłkomierskiego powiatu w dzierżawionym od Morykoniego majątku Grzymałowszczyzna, a po rewizji 1816 roku wykazani ponadto byli Wincenty09110 syn Stanisława08070 oraz Lucjan10100 syn Józefa09150 Pietrzkiewiczowie;
że Wincenty09110, Józef09150 i Tomasz09180 synowie Stanisława08070, Onufry-Jan09030 syn Antoniego08010, Marcin-Stanisław10220 syn Adama-Jana09340, Stanisław10090 syn Wincentego09110, Lucjan10100, Konstanty10140 i Antoni10150 synowie Józefa09150, Piotr10170 i Antoni10180 synowie Tomasza09180, Robert-Aleksander10020, Alfons-Michał10050 i Michał-Władysław10060 synowie Onufrego09030 Pietrzkiewiczowie otrzymali świadectwo marszałka szlachty powiatu wiłkomierskiego w 1834 roku, że pochodzą ze szlachty, podatkiem pogłównym nie byli i nie są objęci, i że władają nieruchomościami z poddanymi włościanami, z których 23 jest w Pomuszu, 22 w Bokonach i 20 w Grzymałowszczyźnie, i że uczestniczą w szlacheckich wyborach;
że Józef08280 syn Wincentego07130, Adam-Jan09340 syn Józefa08280, Marcin-Stanisław10220 syn Adama-Jana09340 Pietrzkiewiczowie orzeczeniem wileńskiej izby skarbowej, na podstawie rewizji z 1796 i 1816 roku posiadali w trzech folwarkach i 10 wsiach męskich dusz 155, żyli w powiecie wiłkomrerskim i służyli: Józef08280 syn Wincentego07130 Pietrzkiewicz od 1759 do 1760 był deputatem ławnikiem sądu w Mińsku i w Wilnie, Adam-Jan09340 syn Józefa08280 Pietrzkiewicz był od 1791 roku deputatem do Głównego Trybunału Litewskiego w Grodnie, po zakończeniu urzędowania był wybrany do Trybunału Duchownego[?] w Wilnie, a w 1795 roku wybrany komisarzem granicznego sądu wiłkomierskiego powiatu, w 1816 roku wybrany rotmistrzem powiatu wiłkomierskiego;
że Onufry-Jan09030 syn Antoniego08010, Robert-Aleksander10020, Hermenegildy10030, Alfons10050 i Michał10060 synowie Onufrego09030, Michał09020 syn Antoniego08010 oraz Władysław10010 syn Michała09020 Pietrzkiewiczowie otrzymali świadectwa: wiłkomierskiego powiatowego marszałka szlachty z 1832 i 1839 roku, że wywodzą się z szlachty, podatkiem pogłównym, do stanu mieszczańskiego i jednodworców nie byli i nie są zaliczeni i że po ostatnim spisie ludności zapisani byli w liczbie szlachty powiatu wiłkomierskiego i wniesieni byli do rejestru szlachty;
Heroldia po rozpatrzeniu wszystkich wyżej opisanych dokumentów rezolucją z 22 kwietnia 1835 roku uznała je niedostatecznymi dla potwierdzenia tego rodu w szlachectwie, dlatego że nie przedstawiono aktów wyprzedaży z rąk rodu majątków Wadwy i Dziewianiszek i że nie było informacji, do której klasy ludności ród ten zaliczony po rewizji 1795 roku i w następnych, o czym powiadomiono II Ekskursję Heroldii i dano znać ukazem Wileńskiej Deputacji Szlacheckiey. Za tym Inspektorski Departament Ministerstwa Wojny pismem z dnia 9 grudnia 1835 roku o nr 14029 przesłał dokumenty o pochodzeniu wstępującego do służby wojskowej niedorostka Alfonsa10050 Pietrzkiewicza i prosił po rozpatrzeniu tych dokumentów powiadomić Departament czy można go zaliczyć do Szlachty?
Heroldia po wysłuchaniu tego pisma 3 lutego 1836 roku powiadomiła Inspektorski Departament o ustanowionej, wyżej podanej rezolucji 29 maja tegoż roku. Po czym Inspektorski Departament pismem z 24 sierpnia 1836 o nr 10581 przesłał dokumenty o pochodzeniu Alfonsa-Michała10050 Pietrzkiewicza i powtórnie prosił powiadomić czy należy jego, Alfonsa-Michała10050 Pietrzkiewicza zaliczyć do szlachty?
Heroldia po wysłuchaniu tego pisma 5 października 1836 roku stwierdziła, że jak dowody o pochodzeniu Hermenegilda10030 Pietrzkiewicza, rodzonego brata Alfonsa-Michała10050 Pietrzkiewicza były przez Heroldię rozpatrywane i uznane za niedostateczne. Uzupełniających dowodów nie przedstawiono i nie należy wydawać opinii o prawach do szlachectwa.
Po czym Wileńska Deputacja Szlachecka raportem z 3 września 1838 roku za nr 1506 przedstawiła dokumenty na [nieczytelne] latorośl, pochodzącego od [nieczyt.] dokumenty te [nieczyt.] wyżej. Za tym wspomniana Deputacja dwoma raportami z 27 lutego i 31 maja 1840 roku za nr 275 i 854 przedstawiła w następstwie ukazu Heroldii z 25 lipca 1835 roku za nr 8324 uzupełniające dokumenty o szlachectwie Pietrzkiewiczów, które to dokumenty opisano wyżej. Za tem Heroldia dopatrzyła, że w dziele tym znajdują się zapisy niepoświadczone zgodnie z Ukazem 4 stycznia 1840 roku i odesłała całe dzieło Ukazem 19 września 1840 roku za nr 10450 do Wileńskiej Deputacji Szlacheckiej dla poświadczenia. W następstwie czego Deputacja Szlachecka raportem z 26 lutego 1844 roku za nr 496 przedstawiło dzieło z poświadczonymi wypisami.
(RPAH)