Antoni Wadowski Pietrzkiewicz

Pokolenie X

Antoni Wadowski Pietrzkiewicz był synem Józefa-Kazimierza Pietrzkiewicza i jego drugiej żony, Anny z Karpuszków. Urodził się 5 listopada 1827 roku w folwarku Grzymałowszczyzna. Ochrzczony został 6 listopada 1827 roku w Sołach przez ks. Adama Pełeckiego. Rodzicami chrzestnymi byli Feliks Karpuszko i Barbara-Antonina z Pietrzkiewiczów Monkiewiczowa, żona Adama Monkiewicza. Świadkami byli Adam Monkiewicz z Anną, żoną Tomasza Karpuszko.

Z pierwszego małżeństwa ojca miał starsze rodzeństwo: Lucjana-Stanisława (*1810), Wawrzyńca-Maurycego (*1813), Michalinę (*1815), Juliana-Michała (1816–1817) i Konstantego-Erazma (*1817). Jego młodszym bratem był Ignacy-Józef (1834–1905).

Uzupełniającą rezolucją Wileńskiej Deputacji Szlacheckiej z 1834 roku wraz z braćmi został uznany za szlachcica, co następnie potwierdził Departament Heroldii ukazem nr 11823 z 10 września 1841 roku.

Po śmierci ojca w 1844 roku, być może z jego woli, a być może na podstawie umowy z braćmi, Antoni przejął faktyczne zarządzanie Piotrowszczyzną. Lucjan-Stanisław w 1844 roku był rządcą majątku Biełuszki w parafii uszpolskiej, a Wawrzyniec-Maurycy w 1846 roku mieszkał już w Tryszkach.

Przed rokiem 1855 poślubił Karolinę Maciejewską, z którą miał dwóch synów zmarłych wcześnie w dzieciństwie: Józefa-Zachariasza (1855–1858) i Ignacego (1860–1862).

Po upadku powstania styczniowego Antoni był stroną w prowadzonym przez władze carskie w latach 1864–1872 uwłaszczeniu chłopów w Piotrowszczyźnie. Jego też bezpośrednio dotknęła konfiskata 2/7 Piotrowszczyzny przez carat w ramach represji za udział braci w powstaniu.

W 1870 roku, 9 sierpnia, w antuzowskim kościele parafialnym pw. Opatrzności Bożej, Antoni, wówczas 43-letni wdowiec, poślubił 32-letnią wdowę Walerię z Baniewiczów Karpuszko, córkę Onufrego i Anny Baniewiczów. Oboje pochodzili z Piotrowszczyzny.

Z żoną Walerią z Baniewiczów miał jedynego syna Piotra-Sylwestra, który urodził się 24 stycznia 1876 roku we dworze Osokno koło Dusiat, gdzie w tamtejszym kościele parafialnym został ochrzczony 4 lutego 1876 roku przez ks. Józefa Sokołowskiego. Rodzicami chrzestnymi zostali ks. Ignacy Pietrzkiewicz i Maria, żona Konstantego Michałowskiego, a świadkami byli Konstanty Karpuszko z Leokadią, żoną Ferdynanda Szejki, oraz Cezary Ingielewicz z Łucją z Pietrzkiewiczów, żoną Henryka Sabińskiego.

W rezolucji Kowieńskiej Deputacji Szlacheckiej z 1885 roku wskazano, że Antoni oraz jego brat Ignacy-Józef, synowie Józefa, syna Stanisława Pietrzkiewicza, byli wcześniej dołączeni do rodu orzeczeniem Wileńskiej Deputacji Szlacheckiej z 10 października 1834 roku, zatwierdzonym ukazem Departamentu Heroldii z 10 września 1841 roku.

Pod datą 1882 roku Antoni został wymieniony w herbarzu S. Uruskiego jako właściciel majątku Piotrowszczyzna, położonego w parafii antuzowskiej, nad jeziorem Dubury, w powiecie nowoaleksandrowskim guberni kowieńskiej.

Antoni zmarł 22 kwietnia 1885 roku. Pochowany został w grobie rodzinnym na cmentarzu parafialnym w Antuzowie obok ojca, pierwszej żony Karoliny oraz synów Józefa-Zachariasza i Ignacego. Pozostawił żonę Walerię i 9-letniego syna Piotra-Sylwestra.