Andrzej-Władysław Wadowski Pietrzkiewicz
RODZICE:
& Teresa-Krystyna Antonowicz
Pokolenie XII
Andrzej-Władysław Wadowski Pietrzkiewicz był trzecim synem Piotra-Sylwestra Pietrzkiewicza i Teresy-Krystyny z Antonowiczów herbu Andrault de Buy. Urodził się 3 marca 1906 roku w Archangielsku. Ochrzczony został w tamtejszym kościele parafialnym przez ks. Kaziulewicza. Jego rodzicami chrzestnymi byli Kazimierz Piotrowski i Anna Bogucka, a świadkami ceremonii Robert i Katarzyna Karpuszkowie.
Miał dwóch braci: Antoniego-Wacława i Tadeusza.
Nie był żonaty.
Około 1912 roku mieszkał z rodzicami w Petersburgu. W czerwcu 1918 roku wraz z matką, babką Jakobiną i braćmi wrócił z Petersburga na Litwę, do majątku Birżały w gminie Pumpiany. Pod koniec sierpnia tego samego roku wyjechał z matką i braćmi do Wilna, gdzie uczęszczał do gimnazjum im. Zygmunta Augusta. W 1925 roku wrócił z matką na Litwę, do majątku Birżały.
Po powrocie na Litwę otrzymał obywatelstwo litewskie i odbył służbę wojskową w 4 pułku piechoty, grał w orkiestrze wojskowej. W 1926 roku wyjechał do Antwerpii na studia. W latach 1928–1929 studiował w tamtejszym Wyższym Instytucie Handlowym, który ukończył w 1929 roku. Podczas studiów odwiedził Anglię. Po powrocie z Belgii pracował w bankach litewskich. Był dyrektorem banku w Wiłkomierzu, później w Taurogach i w Kownie. Jako urzędnik bankowy zarabiał dobrze i w trudniejszych chwilach pomagał finansowo matce, którą często odwiedzał w Poniewieżu, podczas świąt i w czasie urlopów.
W 1937 roku miał już umówioną posadę w Narodowym Banku Polskim w Warszawie, jak również zaręczył się z nieznaną z nazwiska panną z Warszawy. Ze względu na brak normalnych stosunków polsko-litewskich nie mógł legalnie wyjechać bezpośrednio do Polski, planował udać się na wystawę światową do Paryża, a stamtąd do Warszawy. Przed wyjazdem Andrzej-Władysław został postrzelony przez zazdrosną kochankę, żonę litewskiego oficera i zmarł nie odzyskawszy przytomności. Pochowany został na cmentarzu ewangelickim w Kownie, zniszczonym po II wojnie światowej przez władze sowieckie.
Andrzej-Władysław Wadowski Pietrzkiewicz był trzecim synem Piotra-Sylwestra Pietrzkiewicza i Teresy-Krystyny z Antonowiczów herbu Andrault de Buy. Urodził się 3 marca 1906 roku w Archangielsku. Ochrzczony został w tamtejszym kościele parafialnym przez ks. Kaziulewicza. Jego rodzicami chrzestnymi byli Kazimierz Piotrowski i Anna Bogucka, a świadkami ceremonii Robert i Katarzyna Karpuszkowie.
Miał dwóch braci: Antoniego-Wacława i Tadeusza.
Nie był żonaty.
Około 1912 roku mieszkał z rodzicami w Petersburgu. W czerwcu 1918 roku wraz z matką, babką Jakobiną i braćmi wrócił z Petersburga na Litwę, do majątku Birżały w gminie Pumpiany. Pod koniec sierpnia tego samego roku wyjechał z matką i braćmi do Wilna, gdzie uczęszczał do gimnazjum im. Zygmunta Augusta. W 1925 roku wrócił z matką na Litwę, do majątku Birżały.
Po powrocie na Litwę otrzymał obywatelstwo litewskie i odbył służbę wojskową w 4 pułku piechoty, grał w orkiestrze wojskowej. W 1926 roku wyjechał do Antwerpii na studia. W latach 1928–1929 studiował w tamtejszym Wyższym Instytucie Handlowym, który ukończył w 1929 roku. Podczas studiów odwiedził Anglię. Po powrocie z Belgii pracował w bankach litewskich. Był dyrektorem banku w Wiłkomierzu, później w Taurogach i w Kownie. Jako urzędnik bankowy zarabiał dobrze i w trudniejszych chwilach pomagał finansowo matce, którą często odwiedzał w Poniewieżu, podczas świąt i w czasie urlopów.
W 1937 roku miał już umówioną posadę w Narodowym Banku Polskim w Warszawie, jak również zaręczył się z nieznaną z nazwiska panną z Warszawy. Ze względu na brak normalnych stosunków polsko-litewskich nie mógł legalnie wyjechać bezpośrednio do Polski, planował udać się na wystawę światową do Paryża, a stamtąd do Warszawy. Przed wyjazdem Andrzej-Władysław został postrzelony przez zazdrosną kochankę, żonę litewskiego oficera i zmarł nie odzyskawszy przytomności. Pochowany został na cmentarzu ewangelickim w Kownie, zniszczonym po II wojnie światowej przez władze sowieckie.
ŹRÓDŁA:
- 1906. Metryka chrztu Andrzeja-Władysława, s. Piotra-Sylwestra.
- 1928. Protokół przesłuchania Teresy Pietrzkiewiczowej.
- 1929. Dyplom Wyższego Instytutu Handlowego w Antwerpii.
- 1995. Wspomnienia Teresy z Pietrzkiewiczów Marchwickiej.