Stanisław Wadowski Pietrzkiewicz

Pokolenie VIII

Stanisław Wadowski Pietrzkiewicz był synem Jerzego Pietrzkiewicza i Urszuli z Bemów herbu Belina. Miał rodzeństwo: Michała, Bogumiłę i Ewę. Ożenił się z Bogumiłą z Fabrycjuszów herbu Fabrycjusz.

Z żoną Bogumiłą miał synów: Wincentego-Mikołaja (*1772), Józefa-Kazimierza (*1780), Ignacego (*1782), Tomasza-Wiktora (*1785) i Kazimierza (*1793), a także córki Urszulę i Barbarę. Metryki dzieci pochodziły z kościoła skopiskiego.

W metrykach skopiskich pojawia się od 1770 roku. Dnia 18 lutego był świadkiem ślubu Ignacego Mączyńskiego i Dominiki Rodziewiczówny.

W 1772 roku wystąpił przy chrzcie Gabriela-Antoniego, syna Wiktora i Wiktorii z Giedroyciów Turów.

Po śmierci ojca objął Wadwy. Spłacił długi zaciągnięte przez rodziców dla utrzymania folwarku, a bratu Michałowi wypłacił 183 talary bite za jego część dziedziczną, przez co cały ojcowski majątek znalazł się w jego ręku. Urszula z Bemów w testamencie z 26 kwietnia 1778 roku powierzyła mu wykonanie swej ostatniej woli i zaznaczyła, że przy nim chce dożyć końca życia.

W 1781 roku sprzedał Klimowiczowi część dóbr Wadw, a dnia 21 marca 1782 roku razem z żoną Bogumiłą z Fabrycjuszów sprzedali pozostały folwark Wadwy marszałkowi Ignacemu z Indrana Kościałkowskiemu, co 25 marca tego roku zostało wpisane do protokołu sądu ziemskiego wiłkomierskiego.

Dnia 23 kwietnia 1782 roku, wziął z żoną Bogumiłą w roczną dzierżawę przynależny do dworu Soły folwark Grzymałowszczyzna od Marcjana Morykoniego, pisarza Wielkiego Księstwa Litewskiego. Odtąd w metrykach kościoła skopiskiego występuje jako Stanisław Pietrzkiewicz z Grzymałowszczyzny.

Po rewizjach 1795 i 1816 był tam wraz z synami wykazywany w liczbie szlachty powiatu wiłkomierskiego w dzierżawionym od Morykoniego majątku Grzymałowszczyzna.

Postanowieniem Wileńskiej Deputacji Wywodowej z 1806 roku został, wraz z innymi Pietrzkiewiczami, uznany za rodowitego i starożytnego szlachcica polskiego.

W 1810 roku był świadkiem ślubu swego syna Józefa-Kazimierza z Anną Horodecką.

Zmarł 4 lutego 1819 roku w Grzymałowszczyźnie, w wieku 70 lat.