Antoni-Felicjan Wadowski Pietrzkiewicz
RODZICE:
& Julianna Wojtkiewicz
Pokolenie X
Antoni-Felicjan Wadowski Pietrzkiewicz był synem Tomasza-Wiktora Pietrzkiewicza i Julianny z Wojtkiewiczów. Urodził się 9 czerwca 1826 roku w dobrach Nasyże[?] w parafii soleckiej. Ochrzczony został 16 czerwca 1826 roku w Sołach przez ks. Osipa Gudrowicza. Rodzicami chrzestnymi byli Aleksander Lipiński i Joanna Szybukowa.
Miał brata Piotra.
Nie udało się dotąd ustalić, czy był żonaty i czy miał dzieci.
Postanowieniem Wileńskiej Deputacji Szlacheckiej z 7 listopada 1832 roku został, jako syn Tomasza Pietrzkiewicza, dołączony do rodu Pietrzkiewiczów, uznanego w szlachectwie postanowieniem Wileńskiej Deputacji Wywodowej z 18 grudnia 1806 roku.
W 1834 roku, wraz z innymi Pietrzkiewiczami, otrzymał świadectwo marszałka szlachty powiatu wiłkomierskiego, stwierdzające, że pochodził ze szlachty, nie był objęty podatkiem pogłównym i należał do rodziny władającej nieruchomościami z poddanymi włościanami.
W 1852 roku, pismem z 31 maja 1852 r. Kowieńska Deputacja Szlachecka zawiadomiła Wileńską Deputację Szlachecką, że Antoni-Felicjan, syn Tomasza Pietrzkiewicza, dołączony rezolucją Wileńskiej Deputacji Szlacheckiej z 1832 roku do Dekretu Wywodowego z 1806 roku, na mocy najwyżej zatwierdzonej opinii Rady Państwa został pozbawiony praw stanu szlacheckiego.
W wyżej wymienionym piśmie nie podano przyczyny tej decyzji. Formuła o „najwyżej zatwierdzonej opinii Rady Państwa” wskazuje, że sprawa została rozstrzygnięta na szczeblu centralnym i zatwierdzona przez cesarza. Władze carskie uznały, że Antoni-Felicjan dopuścił się czynu, za który należało pozbawić go praw przysługujących stanowi szlacheckiemu. Zapewne wiązało się to także z inną karą, na przykład więzieniem, zesłaniem lub karną służbą wojskową. Jednak bez dostępu do dokumentów źródłowych możemy jedynie zgadywać, czym naraził się Imperium 26-letni wówczas Antoni-Felicjan.
Nieznana jest data i miejsce jego śmierci.
Antoni-Felicjan Wadowski Pietrzkiewicz był synem Tomasza-Wiktora Pietrzkiewicza i Julianny z Wojtkiewiczów. Urodził się 9 czerwca 1826 roku w dobrach Nasyże[?] w parafii soleckiej. Ochrzczony został 16 czerwca 1826 roku w Sołach przez ks. Osipa Gudrowicza. Rodzicami chrzestnymi byli Aleksander Lipiński i Joanna Szybukowa.
Miał brata Piotra.
Nie udało się dotąd ustalić, czy był żonaty i czy miał dzieci.
Postanowieniem Wileńskiej Deputacji Szlacheckiej z 7 listopada 1832 roku został, jako syn Tomasza Pietrzkiewicza, dołączony do rodu Pietrzkiewiczów, uznanego w szlachectwie postanowieniem Wileńskiej Deputacji Wywodowej z 18 grudnia 1806 roku.
W 1834 roku, wraz z innymi Pietrzkiewiczami, otrzymał świadectwo marszałka szlachty powiatu wiłkomierskiego, stwierdzające, że pochodził ze szlachty, nie był objęty podatkiem pogłównym i należał do rodziny władającej nieruchomościami z poddanymi włościanami.
W 1852 roku, pismem z 31 maja 1852 r. Kowieńska Deputacja Szlachecka zawiadomiła Wileńską Deputację Szlachecką, że Antoni-Felicjan, syn Tomasza Pietrzkiewicza, dołączony rezolucją Wileńskiej Deputacji Szlacheckiej z 1832 roku do Dekretu Wywodowego z 1806 roku, na mocy najwyżej zatwierdzonej opinii Rady Państwa został pozbawiony praw stanu szlacheckiego.
W wyżej wymienionym piśmie nie podano przyczyny tej decyzji. Formuła o „najwyżej zatwierdzonej opinii Rady Państwa” wskazuje, że sprawa została rozstrzygnięta na szczeblu centralnym i zatwierdzona przez cesarza. Władze carskie uznały, że Antoni-Felicjan dopuścił się czynu, za który należało pozbawić go praw przysługujących stanowi szlacheckiemu. Zapewne wiązało się to także z inną karą, na przykład więzieniem, zesłaniem lub karną służbą wojskową. Jednak bez dostępu do dokumentów źródłowych możemy jedynie zgadywać, czym naraził się Imperium 26-letni wówczas Antoni-Felicjan.
Nieznana jest data i miejsce jego śmierci.
ŹRÓDŁA:
- 1852. Pismo Kowieńskiej Deputacji Szlacheckiej w sprawie Antoniego-Felicjana Pietrzkiewicza