Wincenty Wadowski Pietrzkiewicz
RODZICE:
& Barbara Klicner
Pokolenie VII
Wincenty Wadowski Pietrzkiewicz był synem Krzysztofa-Jana Pietrzkiewicza i Barbary z Klicnerów. Dnia 22 stycznia 1703 roku w kościele skopiskim został ochrzczony jako syn Krzysztofa-Jana i Barbary z Klicnerów Pietrzkiewiczów z Wadw. Rodzicami chrzestnymi byli Krzysztof Klicner i Marianna Żelaskowa.
Jego żoną była Ewa Szołkowska herbu Szeliga. Z tego małżeństwa miał co najmniej synów Józefa i Franciszka. W dniu 22 marca 1734 roku w kościele kowarskim ochrzczony został Józef, syn Wincentego i Ewy Szołkowskiej Pietrzkiewiczów. Rodzicami chrzestnymi byli Bartłomiej Wojtkiewicz i Krystyna Żylska.
W 1730 roku Wincenty nabył od Szołkowskich czwartą część dóbr Pomusze oraz pustkowia we wsiach Garbiany i Fiedory z włościanami i przynależnościami. W tym samym roku od Szołkowskiego także dalszą część dóbr Pomusze, obejmującą wsie Szukciszki, Szyły, Gorbiany i Majdeny z włościanami i przynależnościami.
Dnia 16 kwietnia 1733 roku nabył od Franciszka Szołkowskiego jego część Pomusza. Następnie, w 1736 roku, na mocy testamentu ojca otrzymał kupiony za 15 tysięcy złotych polskich dwór Pomusze, podczas gdy jego brat Tobiasz-Hieronim objął Wadwy, z obowiązkiem wypłaty Wincentemu dwóch i pół tysiąca złotych wyrównania.
Dnia 12 maja 1738 roku Wincenty nabył od Gabriela i Marianny z Szołkowskich Szablewiczów dobra leżące w Pomuszu ze wsiami Kosankiszki, Dziewiałtów i Szukciszki. W tym samym roku zerwał umowę z Wittenem, który dzierżawił dobra Skopiszki prawem od Krzysztofa-Jana Pietrzkiewicza.
Z listu jego brata Tobiasza-Hieronima napisanego 2 grudnia 1740 r, wynika iż Wincenty miał córkę, niewymienioną w Wywodzie z 1806 r.
W 1743 roku Wincenty nabył od Piotra Pietrzkiewicza połowę dóbr Wadwy z przynależnościami, a w 1744 roku sprzedał je Świrskiemu wraz z ojcowskim majątkiem Wadwy, który pozostał mu po bracie Tobiaszu-Hieronimie. Wiadomo też, że dnia 21 września 1748 roku, już jako cześnik inflandzki, sporządził testament, w którym dobra Pomusze zapisał synom Franciszkowi i Józefowi, a żonie Ewie z Szołkowskich zapewnił dożywocie.
Wincenty zmarł między 21 września 1748 roku a rokiem 1753. Wynika to z późniejszych zapisów dotyczących jego syna Józefa i wdowy Ewy z Szołkowskich Pietrzkiewiczowej. W 1753 roku Józef, syn Wincentego, razem z matką wziął w dzierżawę dobra Szekszna, a w 1760 roku dał Ewie dożywotnie prawo zamieszkiwania w swoich dobrach Pomusze, odziedziczonych po ojcu, oraz w folwarku Szyły.
Wincenty Wadowski Pietrzkiewicz był synem Krzysztofa-Jana Pietrzkiewicza i Barbary z Klicnerów. Dnia 22 stycznia 1703 roku w kościele skopiskim został ochrzczony jako syn Krzysztofa-Jana i Barbary z Klicnerów Pietrzkiewiczów z Wadw. Rodzicami chrzestnymi byli Krzysztof Klicner i Marianna Żelaskowa.
Jego żoną była Ewa Szołkowska herbu Szeliga. Z tego małżeństwa miał co najmniej synów Józefa i Franciszka. W dniu 22 marca 1734 roku w kościele kowarskim ochrzczony został Józef, syn Wincentego i Ewy Szołkowskiej Pietrzkiewiczów. Rodzicami chrzestnymi byli Bartłomiej Wojtkiewicz i Krystyna Żylska.
W 1730 roku Wincenty nabył od Szołkowskich czwartą część dóbr Pomusze oraz pustkowia we wsiach Garbiany i Fiedory z włościanami i przynależnościami. W tym samym roku od Szołkowskiego także dalszą część dóbr Pomusze, obejmującą wsie Szukciszki, Szyły, Gorbiany i Majdeny z włościanami i przynależnościami.
Dnia 16 kwietnia 1733 roku nabył od Franciszka Szołkowskiego jego część Pomusza. Następnie, w 1736 roku, na mocy testamentu ojca otrzymał kupiony za 15 tysięcy złotych polskich dwór Pomusze, podczas gdy jego brat Tobiasz-Hieronim objął Wadwy, z obowiązkiem wypłaty Wincentemu dwóch i pół tysiąca złotych wyrównania.
Dnia 12 maja 1738 roku Wincenty nabył od Gabriela i Marianny z Szołkowskich Szablewiczów dobra leżące w Pomuszu ze wsiami Kosankiszki, Dziewiałtów i Szukciszki. W tym samym roku zerwał umowę z Wittenem, który dzierżawił dobra Skopiszki prawem od Krzysztofa-Jana Pietrzkiewicza.
Z listu jego brata Tobiasza-Hieronima napisanego 2 grudnia 1740 r, wynika iż Wincenty miał córkę, niewymienioną w Wywodzie z 1806 r.
W 1743 roku Wincenty nabył od Piotra Pietrzkiewicza połowę dóbr Wadwy z przynależnościami, a w 1744 roku sprzedał je Świrskiemu wraz z ojcowskim majątkiem Wadwy, który pozostał mu po bracie Tobiaszu-Hieronimie. Wiadomo też, że dnia 21 września 1748 roku, już jako cześnik inflandzki, sporządził testament, w którym dobra Pomusze zapisał synom Franciszkowi i Józefowi, a żonie Ewie z Szołkowskich zapewnił dożywocie.
Wincenty zmarł między 21 września 1748 roku a rokiem 1753. Wynika to z późniejszych zapisów dotyczących jego syna Józefa i wdowy Ewy z Szołkowskich Pietrzkiewiczowej. W 1753 roku Józef, syn Wincentego, razem z matką wziął w dzierżawę dobra Szekszna, a w 1760 roku dał Ewie dożywotnie prawo zamieszkiwania w swoich dobrach Pomusze, odziedziczonych po ojcu, oraz w folwarku Szyły.
1. ŻONA: Ewa Szołkowska
POTOMSTWO:
POTOMSTWO:
Józef | Franciszek
RODZEŃSTWO:
Jan-Gabriel |
Marianna-Magdalena |
Helena-Regina |
Walerian |
Mateusz-Krzysztof |
Tobiasz-Hieronim
ŹRÓDŁA:
- 1806. Dekret wywodowy Wileńskiej Deputacji Szlacheckiej
UWAGI:
- W wykazie miejscowości parafii kowarskiej wymienionych w sprawozdaniu z „Synodu Diecezji Wileńskiej” z 1744 roku obok miejscowości Pomusze wymieniono także miejscowość „Pietrzkiewicze”. Zapewne to ślad intensywnych zakupów dokonanych przez Wincentego Pietrzkiewicza. Nazwa ta jednak się nie utrwaliła, ponieważ nie pojawia się w znanych późniejszych przekazach. W późniejszym okresie wnuk Wincentego Adam-Jan nazwał swoje posiadłości Adampolem; ta nazwa występuje już na dawnej rosyjskiej mapie sztabowej.